Jacayl Aamusan, Laakiin Culays Leh
Jacaylka aan kuu qabo ma aha mid qaylo badan, mana aha mid si toos ah ii dhaawaca. Waa jacayl deggan oo aamusan, balse culayskiisu qalbiga ayuu ku dhacaa. Si tartiib ah ayuu ii beddelayaa, anigoon xitaa ogaan goorta ay iga luntay xasilloonidii aan hore u lahaa. Dibadda waan qoslaa, waan aamusanahay, wax walbana waxay u muuqdaan caadi… balse gudaha qalbigeyga wax baa mar walba is rogaya.
Waan ku jeclahay, waana dareen aanan ka carari karin. Jacaylkaas ayaa iga dhigay qof dulqaad badan, qof aamusa marka uu caban lahaa, qof isku dayaya inuu fahmo xitaa marka uu isagu daalayo. Waxaan bartay inaan dareenkayga qariyo si aan kuu dhibin, balse qariskaas laftiisu wuxuu noqday daal kale oo igu soo kordhay.
Qalbigu adiga ayuu doortay, balse naftu way wareertay. Mararka qaar waxaan dareemayaa inaan naftayda luminayo anigoo isku dayaya inaan jacaylkan ilaaliyo. Degganaantaydii ma aha wax aan hadda ku noolahay, ee waa wax aan dib u xasuusto. Farxadda aan raadinayo mar walba waxay ku istaagtaa su’aalo iyo fikirro iga dhigaya mid daalan.
Ma oranayo jacaylkaagu waa xanuun, mana diidani waxa aad i siiso. Laakiin jacaylku waa inuu noqdaa meel lagu nasto, ma aha meel lagu daalo. Waa inuu qalbiga dejiyo, ma aha inuu walwal ku sii abuuro. Aniguna maanta, nasiib darro, jacaylkeenna kama helayo degganaantaas.
Waxaa laga yaabaa inaad i jeceshahay sida aad u taqaan, aniguna aan ku jeclahay si ka qoto dheer inta aan muujin karo. Laakiin mararka qaar jacayl kaliya kuma filna in la sii wado, haddii uusan la socon xasillooni, faham, iyo nasasho qalbi. Waxaan ka baqayaa inaan ku sii jiro jacayl aan i jebin hal mar, balse maalin kasta iga qaadaya xooggeyga, anigoon qaylin, anigoon caban.